Een poezenfeest

Zoals ik hier al aankondigde gaven we dit jaar voor de eerste keer een feestje voor Amélie haar vriendjes. Een poezenfeest! Amélie kon zich al een tijd verlekkeren op het feest want ze hielp mee met de voorbereidingen, van knutselen tot koekjes bakken.

img_5315

De papa kreeg een ‘kleine’ paniekaanval bij de gedachte dat er acht kleine kindjes in onze woonkamer zouden feesten. Een verjaardagsfeestje binnen stond bij hem gelijk aan vuile handen op onze witgeverfde muren en vijfjarigen die de zetel afbreken. Om de lieve vrede te bewaren werd er uiteindelijk besloten om een tent in de tuin te plaatsen. Het moest wel een relaxed feestje blijven waarbij de kinderen zich helemaal zouden kunnen uitleven. 🙂 We konden een feesttent lenen en huurden tafels, stoelen en een verwarmer want de dagen voor Amélie’s verjaardag waren koud en regenachtig. Gelukkig hadden de weergoden mij gehoord en werd het prachtig weer!

De tent werd aangekleed met slingers en pompons en ik maakte ook een ballonslinger waarbij ik de instructies volgde uit Ine’s boek ‘feest!’. Ik had verwacht dat het veel meer tijd zou vragen om zo’n slinger te maken dus dat viel reuze mee! De tafels werden voorzien van papieren tafellakens zodat de kindjes er ook op zouden kunnen tekenen.

img_5313img_5311img_5306img_5302

Door de verandering naar het zomeruur hoefde Amélie gelukkig niet al te lang te wachten op haar vriendjes. Al snel kwam het eerste poesje aangewandeld.

dsc_90311

Amélie werd nog snel geschminkt en de kindjes mochten bij aankomst een poezendiadeem kiezen en kregen een poezensnoet als ze daar zin in hadden. De poezenoortjes van de meisjes kregen de nodige glitters en bloemetjes. Voor de jongetjes in het gezelschap maakte ik een piratenversie (met een ankertattoo en een doodskop op de oren getekend) en een indianenversie (met een veertje en pijltjes op de oren).

dsc_9047dsc_9080

’s Morgens was Amélie met haar papa mee naar de winkel gegaan zodat ik snel alles voor de speurtocht had kunnen verstoppen. Een eerste brief liet ik achter op de feesttafel. Toen iedereen geschminkt was las ik de brief voor in de tuin:

img_5300

Zoals ik stiekem gehoopt had waren de kinderen helemaal mee met het verhaal en stelden ze zich nauwelijks vragen bij het feit dat de poes kon schrijven en praten. Er waren acht kindjes dus had ik acht verstopplaatsen voorzien waarbij er telkens een zoekkampioen gekozen werd die het voortouw mocht nemen in de speurtocht. Eerst vonden de kindjes zakjes met hun naam op die ze dan elk mee op speurtocht konden nemen. Daarna vonden ze een doos koekjes en suikergoed om de koekjes mee te versieren. In de haag zat allerlei knutselgerief verstopt.

dsc_9120dsc_9164

Ik rekende erop dat de zoektocht om en al zowat een uur zou duren. Bij elke verstopplaats lag er een briefje van Minou met daarop en aanmoediging en af en toe een kleine opdracht zoals een liedje miauwen, hinkelen, de eerste letter van je naam zoeken op het briefpapier, enzovoorts.

dsc_9215dsc_9251dsc_9174dsc_91871

Daarnaast was er voor de eerste helft van de zoektocht ook telkens een schatkaart. Lag het aan mijn tekenkunsten of zijn ze gewoon nog te jong maar kaartlezen dat verliep niet echt vlotjes :-). Met de nodige aanwijzigingen geraakten ze er gelukkig wel. En daarna werd het eenvoudiger want Minou had in verschillende kleuren kattenpootjes achtergelaten die de weg wezen naar een verstopplaats. De kindjes volgden braaf de sporen (niemand die zich afvroeg waarom Minou’s pootafdrukken wel 10 keer zo groot waren als die van een gewone poes ;-)) en waren super enthousiast. Zo vonden ze nog botsballen, snoepjes en potloden met een gommetje eraan.

Aan het einde van de rit werden de kinderen beloond met een heus poezendiploma dat Minou voor ieder van hen had achter gelaten in de brievenbus. En er waren ook medailles die ze moesten zoeken tussen het struikgewas.

dsc_9262img_5332

Na zo’n uurtje speuren werden er eerst wat hongerige magen gestild met pannenkoeken. Daarna kon er geknutseld worden en werden de koekjes ook versierd.

dsc_9291dsc_9300dsc_9317

dsc_9356dsc_9357dsc_9394dsc_9396

tja, en tussendoor werden er natuurlijk ook nog cadeautjes uitgepakt!

dsc_9435dsc_9481dsc_9579dsc_9581dsc_9574

De niet hongerige kindjes kregen een zakje om hun koekjes in te bewaren zodat ze ze thuis konden oppeuzelen. De snoepkonten, mijn eigen dochter zoals je ziet, verorberden de koekjes ter plekke.

Ook al was de zoektocht dan al gedaan, vele kindjes bleven toch gewoon lekker verder zoeken. Ze wilden die Minou natuurlijk wel eens leren kennen. 🙂

dsc_9596dsc_9638dsc_9603dsc_9611

Drie uurtjes feesten bleek toch een beetje een uitputtingsslag maar al dat enthousiasme en die blije gezichten waren het meer dan waard! Vijf jaar is een fantastische leeftijd waarop je kindjes nog van alles kan wijs maken en ze voor het minste (over)enthousiast geraken! 🙂

Wij vierden nog tot ’s avonds verder met de familie en een moe maar tevreden poesje mocht aan het einde van de avond vijf kaarsjes uitblazen…

X Karlien

dsc_9687

 

 

 

 

 

 

 

Een poezenfeest – de voorbereiding

Halsreikend wordt er door Amélie een heel jaar uitgekeken naar haar verjaardag. Wanneer het feest dan achter de rug is begint ze al opnieuw te vragen wanneer ze terug jarig zal zijn! Dit jaar wordt het voor haar een speciale verjaardag want ze mag voor de eerste keer kindjes van haar klas uitnodigen. Al sinds ze zo’n drie jaar geleden op de kleuterschool begon heeft ze het continue over wie er op haar feestje mag komen. En ik moet zeggen dat de ‘guest list’ door de jaren heen zowat dezelfde is gebleven.
We geven het feestje niet in een binnenspeeltuin maar gewoon bij ons thuis. Dat wordt waarschijnlijk een hele beproeving en ik bid nu al tot de weergoden dat het die dag heel zonnig wordt zodat die kleuters hun energie kwijt kunnen in de tuin. 🙂

Omdat ik op dit moment ouderschapsverlof heb voor Camille heb ik dit jaar ruim de tijd om het feest voor te bereiden. Met een thema en al. En dat thema werd al een hele tijd geleden gekozen toen de vrouwen van onze familie eens gingen shoppen in Eindhoven. Het doel was om eens langs Søstrene Grene te gaan, een super mooie winkel met interieur spulletjes en allerhande mooie frulletjes. Ik gaf mijn ogen de kost en eindigde met een volgeladen mandje aan de kassa. Tussen al dat moois vond ik ook hele leuke spulletjes voor kinderfeestjes:

image1-27

Ik koos voor de spulletjes met een poes erop: uitnodigingen, een vlaggenlijn, rietjes, bekers en cupcakehouders. Het thema lag dus vast, een POEZENFEEST, en het plannen kon beginnen.

Bij de Zeeman vond ik poezendiadeempjes die ik zelf nog een beetje opsmukte met wat imitatieleer dat ik bij Action vond. Ik zocht honeycombs uit van Amélie’s vorige verjaardagsfeest, zie hier, die bij het kleurenschema pasten van de spullen uit Søstrene Grene.e

Het feestje zal doorgaan op de dag van haar verjaardag zelf, van twee tot vijf. Dat betekent dus dat ik de kindjes drie uur ga moeten bezig houden. Daarom maakte ik op voorhand al een lijstje van mogelijke activiteiten. Spannend wel want je weet natuurlijk niet hoe de kindjes gaan reageren, gaan ze zich wel lang genoeg kunnen bezig houden met een activiteit? Of hebben ze daar helemaal geen nood aan en kunnen ze zich rustig zelf entertainen? Ik besloot om toch het één ander op te schrijven en uit te werken, just in case 🙂

Dit zijn de activiteiten waar ik aan dacht:

  • Een speurtocht rond een verhaaltje van de poes Minou die in onze straat woont en uit protest, omdat ze niet was uitgenodigd op het poezenfeest, van alle knutselmateriaal en cadeautjes verstopt heeft. Ik zou dan eerst een brief van Minou voorlezen aan de kinderen en hen vervolgens laten zoeken naar de verschillende spullen door middel van poezenpootjes die ik met een krijtspuitbus kan aanbrengen. De bedoeling is om het allemaal niet té lang te laten duren en de kinderen door middel van kleine opdrachtjes bezig te houden.
  • Met het knutselmateriaal dat gevonden werd tijdens de speurtocht kunnen ze vervolgens aan de slag. Als knutselactiviteit dacht ik aan het versieren van koekjes (eventueel ook in de vorm van een poezenhoofd al twijfel ik of dat gaat lukken) die de genodigden dan in zakje mee naar huis kunnen nemen. Ik kocht eenvoudige papieren zakjes bij Zeeman die de kinderen dan nog zelf kunnen versieren met stempels, stickers, veertjes, pompons, of wat ik ook maar bij elkaar kan sprokkelen.
  • Als het weer mee zit kan er tikkertje gespeeld worden. Een kat en muis spelletje waarbij één kindje de poes is en de andere kindjes muisjes die een staartje van crèpe-papier krijgen dat de poes moet afpakken.
  • Als Camille flink dutjes doet (wat niet zo vaak het geval is helaas) en er plots nog tijd over is wil ik misschien ook nog zo’n ‘ouderwets’ doorgeefpak maken. Je weet wel, zo’n groot pak van krantenpapier waarbij de kinderen in een kring zitten en het pak blijven doorgeven tot de muziek stopt. Er mag dan een laagje van het pak en er verschijnt een opdracht of een cadeautje. Ook hier zou ik dan wel wat opdrachtjes kunnen verzinnen die iets met een poes te maken hebben.

Volgens mij ga ik minstens evenveel plezier beleven aan het feestje als Amélie. Al haal ik dan vooral voldoening uit de versieringen en het geplan en zal Amélie vooral genieten van de aanwezigheid van haar vriendjes en van de cadeautjes. 🙂

Nu dus hopen op goed weer en brave kindjes 🙂 Wordt vervolgd…

X Karlien