Een poezenfeest

Zoals ik hier al aankondigde gaven we dit jaar voor de eerste keer een feestje voor Amélie haar vriendjes. Een poezenfeest! Amélie kon zich al een tijd verlekkeren op het feest want ze hielp mee met de voorbereidingen, van knutselen tot koekjes bakken.

img_5315

De papa kreeg een ‘kleine’ paniekaanval bij de gedachte dat er acht kleine kindjes in onze woonkamer zouden feesten. Een verjaardagsfeestje binnen stond bij hem gelijk aan vuile handen op onze witgeverfde muren en vijfjarigen die de zetel afbreken. Om de lieve vrede te bewaren werd er uiteindelijk besloten om een tent in de tuin te plaatsen. Het moest wel een relaxed feestje blijven waarbij de kinderen zich helemaal zouden kunnen uitleven. 🙂 We konden een feesttent lenen en huurden tafels, stoelen en een verwarmer want de dagen voor Amélie’s verjaardag waren koud en regenachtig. Gelukkig hadden de weergoden mij gehoord en werd het prachtig weer!

De tent werd aangekleed met slingers en pompons en ik maakte ook een ballonslinger waarbij ik de instructies volgde uit Ine’s boek ‘feest!’. Ik had verwacht dat het veel meer tijd zou vragen om zo’n slinger te maken dus dat viel reuze mee! De tafels werden voorzien van papieren tafellakens zodat de kindjes er ook op zouden kunnen tekenen.

img_5313img_5311img_5306img_5302

Door de verandering naar het zomeruur hoefde Amélie gelukkig niet al te lang te wachten op haar vriendjes. Al snel kwam het eerste poesje aangewandeld.

dsc_90311

Amélie werd nog snel geschminkt en de kindjes mochten bij aankomst een poezendiadeem kiezen en kregen een poezensnoet als ze daar zin in hadden. De poezenoortjes van de meisjes kregen de nodige glitters en bloemetjes. Voor de jongetjes in het gezelschap maakte ik een piratenversie (met een ankertattoo en een doodskop op de oren getekend) en een indianenversie (met een veertje en pijltjes op de oren).

dsc_9047dsc_9080

’s Morgens was Amélie met haar papa mee naar de winkel gegaan zodat ik snel alles voor de speurtocht had kunnen verstoppen. Een eerste brief liet ik achter op de feesttafel. Toen iedereen geschminkt was las ik de brief voor in de tuin:

img_5300

Zoals ik stiekem gehoopt had waren de kinderen helemaal mee met het verhaal en stelden ze zich nauwelijks vragen bij het feit dat de poes kon schrijven en praten. Er waren acht kindjes dus had ik acht verstopplaatsen voorzien waarbij er telkens een zoekkampioen gekozen werd die het voortouw mocht nemen in de speurtocht. Eerst vonden de kindjes zakjes met hun naam op die ze dan elk mee op speurtocht konden nemen. Daarna vonden ze een doos koekjes en suikergoed om de koekjes mee te versieren. In de haag zat allerlei knutselgerief verstopt.

dsc_9120dsc_9164

Ik rekende erop dat de zoektocht om en al zowat een uur zou duren. Bij elke verstopplaats lag er een briefje van Minou met daarop en aanmoediging en af en toe een kleine opdracht zoals een liedje miauwen, hinkelen, de eerste letter van je naam zoeken op het briefpapier, enzovoorts.

dsc_9215dsc_9251dsc_9174dsc_91871

Daarnaast was er voor de eerste helft van de zoektocht ook telkens een schatkaart. Lag het aan mijn tekenkunsten of zijn ze gewoon nog te jong maar kaartlezen dat verliep niet echt vlotjes :-). Met de nodige aanwijzigingen geraakten ze er gelukkig wel. En daarna werd het eenvoudiger want Minou had in verschillende kleuren kattenpootjes achtergelaten die de weg wezen naar een verstopplaats. De kindjes volgden braaf de sporen (niemand die zich afvroeg waarom Minou’s pootafdrukken wel 10 keer zo groot waren als die van een gewone poes ;-)) en waren super enthousiast. Zo vonden ze nog botsballen, snoepjes en potloden met een gommetje eraan.

Aan het einde van de rit werden de kinderen beloond met een heus poezendiploma dat Minou voor ieder van hen had achter gelaten in de brievenbus. En er waren ook medailles die ze moesten zoeken tussen het struikgewas.

dsc_9262img_5332

Na zo’n uurtje speuren werden er eerst wat hongerige magen gestild met pannenkoeken. Daarna kon er geknutseld worden en werden de koekjes ook versierd.

dsc_9291dsc_9300dsc_9317

dsc_9356dsc_9357dsc_9394dsc_9396

tja, en tussendoor werden er natuurlijk ook nog cadeautjes uitgepakt!

dsc_9435dsc_9481dsc_9579dsc_9581dsc_9574

De niet hongerige kindjes kregen een zakje om hun koekjes in te bewaren zodat ze ze thuis konden oppeuzelen. De snoepkonten, mijn eigen dochter zoals je ziet, verorberden de koekjes ter plekke.

Ook al was de zoektocht dan al gedaan, vele kindjes bleven toch gewoon lekker verder zoeken. Ze wilden die Minou natuurlijk wel eens leren kennen. 🙂

dsc_9596dsc_9638dsc_9603dsc_9611

Drie uurtjes feesten bleek toch een beetje een uitputtingsslag maar al dat enthousiasme en die blije gezichten waren het meer dan waard! Vijf jaar is een fantastische leeftijd waarop je kindjes nog van alles kan wijs maken en ze voor het minste (over)enthousiast geraken! 🙂

Wij vierden nog tot ’s avonds verder met de familie en een moe maar tevreden poesje mocht aan het einde van de avond vijf kaarsjes uitblazen…

X Karlien

dsc_9687

 

 

 

 

 

 

 

Vijgen na carnaval

Yep, het is paaszondag en toch waag ik me eraan om nog even terug te blikken op carnaval. Jill wilde dit jaar verkleed als zeemeermin dus maakte ik voor haar een gepaste outfit.

img_4881

Ik kocht een huidkleurige tshirt en plakte daar twee stoffen schelpen op. De staart naaide ik uit een groene tricotstof zodat ze een soort van kokerrok kreeg waar ze nog wel fatsoenlijk mee kon stappen. Daarover naaide ik een glinsterend stofje wat het geheel helaas heel wat strakker maakte. Een blonde pruik maakte haar outfit compleet en Jill kon naar school. Zo’n vissenstaart blijkt toch niet iets voor elke dag want onze zeemeermin voelde zich niet meteen als een vis in het water in haar kostuum. Tja, wie mooi wil zijn…

img_4882

X Sofie

Een poezenfeest – de voorbereiding

Halsreikend wordt er door Amélie een heel jaar uitgekeken naar haar verjaardag. Wanneer het feest dan achter de rug is begint ze al opnieuw te vragen wanneer ze terug jarig zal zijn! Dit jaar wordt het voor haar een speciale verjaardag want ze mag voor de eerste keer kindjes van haar klas uitnodigen. Al sinds ze zo’n drie jaar geleden op de kleuterschool begon heeft ze het continue over wie er op haar feestje mag komen. En ik moet zeggen dat de ‘guest list’ door de jaren heen zowat dezelfde is gebleven.
We geven het feestje niet in een binnenspeeltuin maar gewoon bij ons thuis. Dat wordt waarschijnlijk een hele beproeving en ik bid nu al tot de weergoden dat het die dag heel zonnig wordt zodat die kleuters hun energie kwijt kunnen in de tuin. 🙂

Omdat ik op dit moment ouderschapsverlof heb voor Camille heb ik dit jaar ruim de tijd om het feest voor te bereiden. Met een thema en al. En dat thema werd al een hele tijd geleden gekozen toen de vrouwen van onze familie eens gingen shoppen in Eindhoven. Het doel was om eens langs Søstrene Grene te gaan, een super mooie winkel met interieur spulletjes en allerhande mooie frulletjes. Ik gaf mijn ogen de kost en eindigde met een volgeladen mandje aan de kassa. Tussen al dat moois vond ik ook hele leuke spulletjes voor kinderfeestjes:

image1-27

Ik koos voor de spulletjes met een poes erop: uitnodigingen, een vlaggenlijn, rietjes, bekers en cupcakehouders. Het thema lag dus vast, een POEZENFEEST, en het plannen kon beginnen.

Bij de Zeeman vond ik poezendiadeempjes die ik zelf nog een beetje opsmukte met wat imitatieleer dat ik bij Action vond. Ik zocht honeycombs uit van Amélie’s vorige verjaardagsfeest, zie hier, die bij het kleurenschema pasten van de spullen uit Søstrene Grene.e

Het feestje zal doorgaan op de dag van haar verjaardag zelf, van twee tot vijf. Dat betekent dus dat ik de kindjes drie uur ga moeten bezig houden. Daarom maakte ik op voorhand al een lijstje van mogelijke activiteiten. Spannend wel want je weet natuurlijk niet hoe de kindjes gaan reageren, gaan ze zich wel lang genoeg kunnen bezig houden met een activiteit? Of hebben ze daar helemaal geen nood aan en kunnen ze zich rustig zelf entertainen? Ik besloot om toch het één ander op te schrijven en uit te werken, just in case 🙂

Dit zijn de activiteiten waar ik aan dacht:

  • Een speurtocht rond een verhaaltje van de poes Minou die in onze straat woont en uit protest, omdat ze niet was uitgenodigd op het poezenfeest, van alle knutselmateriaal en cadeautjes verstopt heeft. Ik zou dan eerst een brief van Minou voorlezen aan de kinderen en hen vervolgens laten zoeken naar de verschillende spullen door middel van poezenpootjes die ik met een krijtspuitbus kan aanbrengen. De bedoeling is om het allemaal niet té lang te laten duren en de kinderen door middel van kleine opdrachtjes bezig te houden.
  • Met het knutselmateriaal dat gevonden werd tijdens de speurtocht kunnen ze vervolgens aan de slag. Als knutselactiviteit dacht ik aan het versieren van koekjes (eventueel ook in de vorm van een poezenhoofd al twijfel ik of dat gaat lukken) die de genodigden dan in zakje mee naar huis kunnen nemen. Ik kocht eenvoudige papieren zakjes bij Zeeman die de kinderen dan nog zelf kunnen versieren met stempels, stickers, veertjes, pompons, of wat ik ook maar bij elkaar kan sprokkelen.
  • Als het weer mee zit kan er tikkertje gespeeld worden. Een kat en muis spelletje waarbij één kindje de poes is en de andere kindjes muisjes die een staartje van crèpe-papier krijgen dat de poes moet afpakken.
  • Als Camille flink dutjes doet (wat niet zo vaak het geval is helaas) en er plots nog tijd over is wil ik misschien ook nog zo’n ‘ouderwets’ doorgeefpak maken. Je weet wel, zo’n groot pak van krantenpapier waarbij de kinderen in een kring zitten en het pak blijven doorgeven tot de muziek stopt. Er mag dan een laagje van het pak en er verschijnt een opdracht of een cadeautje. Ook hier zou ik dan wel wat opdrachtjes kunnen verzinnen die iets met een poes te maken hebben.

Volgens mij ga ik minstens evenveel plezier beleven aan het feestje als Amélie. Al haal ik dan vooral voldoening uit de versieringen en het geplan en zal Amélie vooral genieten van de aanwezigheid van haar vriendjes en van de cadeautjes. 🙂

Nu dus hopen op goed weer en brave kindjes 🙂 Wordt vervolgd…

X Karlien

 

 

 

 

Een WOW-feest met Studio Lala!

Vorige week waren we uitgenodigd op de feestelijke (hoe kan het ook anders?) boekvoorstelling van “feest!”. Een boek gemaakt door Ine Brands van Studio Lala. Deze straffe madam startte enkele jaren geleden met een blog dat nadien uitgroeide tot een webshop. Op Pinterest verzamelde zij tonnen inspiratie en ze besloot om feestartikelen die hier nog moeilijk verkrijgbaar waren zelf aan de man te brengen. Daarnaast ontwikkelde ze super toffe grafische feestprints. Met deze feestprints knutsel je zelf het leukste feestje in elkaar; van de uitnodiging, de vlaggetjes, name tags, tot aan de bedankjes toe. Allemaal in hetzelfde thema en je hoeft er echt geen volleerd knutselaar voor te zijn om er iets moois van te maken.

En nu is er dus een boek. Het boek is opgebouwd rond 10 verschillende feestthema’s. Bij elk van de thema’s geeft Ine praktische tips en technieken om er vooral je eigen feest van te maken. Denk aan ballonslingers, feesthoedjes, sweet tables en confetti, it’s all in there! Zoals Ine zelf als tip meegeeft hoef je je natuurlijk niet vast te pinnen op één specifiek thema. Je kan zelf kiezen hoever je wil gaan of je eigen kleurenschema erin verwerken bijvoorbeeld.

Voor de boekvoorstelling zelf wilde Ine initieel een thema uit het boek ‘recycleren’. Maar met een paar eenvoudige ingrepen creëerde ze toch een volledige nieuwe look. Denk zilver in plaats van goud en als leuk detail voegde ze naast confetti ook echte varens toe aan de ballonen. Servetten met varens en andere groene, witte en zwarte details maakten het geheel af.

IMG_2613IMG_2627IMG_2621

Met lijfspreuken als “Glitter is the new black” en “DIY is the new perfect” is Ine een dame naar ons hart! 🙂 Als je door het boek bladert krijg je gewoon zin om een stevig feestje te gaan bouwen.

Wij zullen deze feestbijbel ongetwijfeld nog vaak raadplegen!

X Karlien en Sofie

8

 

 

 

Een prinsessenfeest… Uiteraard!!

IMG_2506Er was er eentje jarig afgelopen weekend en dat zij een prinsessenfeest zou krijgen stond al héél lang vast. Ik probeerde nog andere thema’s aan te brengen maar mijn koppige kleuter moest er niets van weten. Een prinsessenfeest wilde ze voor haar vierde verjaardag, en dan liefst van Frozen! Ja hoor, wij hebben een écht meisje in huis. Eentje die dol is op roze en glitters en geen spiegel voorbij kan gaan zonder zich daarin te bekijken (al wil ze dat zelf niet altijd toegeven). Eentje die ganser dagen praat over Anna en Elsa.

Blauw en prinsessen vind ik nu niet zo’n geweldige combinatie en één en al roze vind ik dan weer te Barbie. Dus besloot ik om er een bloemenprinses van te maken. Dat gaf me wat meer vrijheid qua kleurgebruik.

Ik startte met het maken van een bloemenkroon. Kwestie van het thema al wat aan te brengen bij Amélie die een Frozen feest in gedachten had. Bij Action kocht ik me een kitscherige diadeem, papieren bloemetjes, kleurige lintjes en crêpepapier. Om alles vast te zetten op de diadeem kocht ik me ijzerdraad die voor het maken van juwelen gebruikt wordt gebruikt bij Veritas. Ik had ook nog wat stoffen bloemetjes en pareltjes liggen. Tussen de twee uiteindes van de diadeem plakte ik een rekker waaraan ik lange lintjes vast hing. Op een uurtje tijd was de kroon klaar. Amélie was blij met haar kroon en de toon was gezet.

IMG_2508

Omdat het maken van de kroon zo goed meeviel maakte ik ook nog een bijpassende bloemendiadeem voor Jill.

Ik had de smaak te pakken en ging vervolgens verder met het maken van crêpepapieren bloemen. En daar ging het een beetje mis. Het is dan wel veel goedkoper dan echte bloemen, maar het vraagt wel wat tijd om ze te maken. Het werden er dan ook niet zoveel als ik initieel in gedachten had.

Gelukkig had ik een flinke verzameling honeycombs en papieren pompoms aangelegd. Ik wilde aan de decoratie niet te veel geld uitgeven en vond gelukkig leuke papieren pompoms en honeycombs bij Wibra en Action. En de roze honeycombs die Sofie ooit bij Hema kocht mocht ik ook lenen.

IMG_2516

In de kringloopwinkel vond ik ten slotte nog een zachtroze tafelkleedje met een gekarteld randje. Ik tekende er een bloemenpatroontje op en borduurde het in de kleuren die ik voor het feest in gedachten had.

IMG_2503

Om Amélie niet te lang in spanning te houden kozen we voor een brunch. De verandering naar het zomeruur zorgde hier en daar wel voor verwarring maar uiteindelijk verzamelden we ons allemaal rond de tafel voor een uitgebreid ontbijt.

IMG_2526IMG_2527IMG_2528

Net als vorig jaar hadden werden we getrakteerd op prachtig lenteweer. Amélie kon de kaarsjes op de taart dus in het lentezonnetje uitblazen en samen met Jill de piñata in de tuin te lijf gaan.

IMG_2519IMG_2515IMG_2518

 

Zeg nu zelf, op zo’n prachtige lentedag zou het toch zonde zijn om een feestje rond ijsprinsessen te geven! Anna en Elsa, wie? Ik heb Amélie niet meer horen praten over haar Frozen feest. Of misschien was ze gewoon uitgeteld van de cadeautjes uitpakken en de piñata kapot meppen. 🙂

IMG_2511IMG_2510IMG_2509IMG_2507IMG_2505IMG_2520

X Karlien

 

De toverfee en de leeuwentemmer

Het was het carnaval op school en we zullen het geweten hebben. Amélie was zo zenuwachtig dat ze al om 5 uur wakker was. Ze mocht dan ook voor één dag toverfee zijn! Met schmink en al. Wat een plezier! 🙂 Eigenlijk wilden we haar net zoals vorig jaar als boerin naar school sturen maar daar moest zij niets van weten. Spijtig, want haar kleedje van de rommelmarkt past haar nog net.

Prinses was dit jaar haar eerste keuze, en liefst Elsa van Frozen, maar uiteindelijk was een toverfee toch ook dik OK. Want die heeft een toverstok, en doen alsof ze kan toveren is één van haar favoriete bezigheden.

Ik maakte het mezelf niet te moeilijk. We hadden nog een roodoranje tule rokje liggen van het schoolfeest van vorig jaar. Vleugeltjes kocht ik met diadeem en toverstok voor een kleine 2 EUR bij Zeeman. De diadeem en de vleugeltjes (allebei geel) pimpte ik een beetje met vilten bloemetjes in oranje en rood. Om het geheel toch wat “toveriger “te maken kreeg ze nog een kousenbroek met sterretjes aan en vanwege het weer regenlaarsjes. Het waren er rode dus die pasten nog bij de rest van de outfit. Een eenvoudig wit t-shirt met een rond kraagje erbij waar ik snel nog een rode applicatie op streek en klaar is kees!          ‘S ochtends deed ik vlechtjes in de haren en probeerde ik haar ietwat fatsoenlijk te schminken, wat niet eenvoudig is bij dolenthousiaste kinderen!

amelie 1amelie 2amelie 3

Bij Jill op school was er een thema voorzien, nl. circus. Net als mijn zus dacht ik de outfit van vorig jaar te recycleren maar een stinkdier past nu niet meteen in het circus thema. Ik besloot uiteindelijk om haar als leeuwentemmer te verkleden. We deden haar een lange jas met gouden knopen aan die ik vorig jaar bij H&M kocht voor haar piratenfeest (waarover later meer). Met een paar aanpassingen, nl. verbrede schouders afgewerkt met gouden franjes kon de jas zo dienst doen als die van een leeuwentemmer. Het enige wat we nog moesten kopen was een hoge hoed en een snor die Jill zelf (scheef) mocht opplakken. Ik versierde nog een hoelahoep met vlammetjes uit restjes stof. Op school stonden de oudere kindjes nieuwsgierig de jongste op te wachten en Jill toonde apetrots haar kostuum.

stink2stink1leeuwentemmer1leeuwentemmer 2

En ikzelf was ook heel trots want Jill sleepte zo maar even de eerste prijs in de wacht! 🙂

prijs

X Karlien en Sofie

Een schriftje voor later…

img_1724

Toen Amélie twee jaar en een paar maanden oud was begon ik voor haar een schriftje bij te houden. Ze begon toen echt goed te praten en maakte me dagelijks aan het lachen met haar koddige uitspraken. Als ik het dan even later aan haar papa wilde vertellen was ik vaak alweer vergeten wat ze gezegd had. Ook al had ik er nog zo om moeten lachen. Het leek me daarom een goed idee om haar uitspraken snel op te schrijven en ze dan te bundelen in een schriftje

img_1732

In de Hema zocht ik een heel eenvoudig boekje uit dat ik zelf wat versierde met stickers en washi tape. Ik nam me voor om één keer per maand alle uitspraken te noteren die ik in die maand verzameld had. Omdat ik dan toch één keer in de maand het schriftje ter hande nam schreef ik meteen ook een klein verslagje van de afgelopen maand. En als Amélie aan mijn mouw kwam trekken terwijl ik in het schriftje aan het schrijven was liet ik haar dan maar wat tekenen in het boekje. En speelden we met vingerverf, dan haalde ik het schriftje er ook weer bij voor een handafdruk.

img_1731img_1739

Binnenkort wordt ze al 4 jaar. En ik schat dat er nog zo’n 20-tal lege pagina’s in het schriftje zijn. Wat eigenlijk bedoeld was als een eenvoudig “quotables” boekje werd uiteindelijk een soort van maandboek (bestaat die term? Je begrijpt vast wel wat ik bedoel). Per maand worden er zo’n vijftal pagina’s volgeschreven. Ik heb niet echt een vast patroon waar ik me aan houd maar dit kan je er zoal allemaal in terug vinden:

– Een overzicht van de belangrijkste gebeurtenissen per maand (zoals uitstapjes, feestjes, nieuwe vaardigheden, enzovoorts)

– Grappige uitspraken, conversaties of de tekstjes van haar zelf uitgevonden liedjes ( die ik stiekem opneem met de telefoon want zodra ze doorheeft dat ik sta te luistervinken stopt ze met zingen)

– Vragenrondjes à la ‘Wat is je lievelingseten?’, ‘Wat vind je het leukste aan papa?’, ‘Wie is je beste vriend?’ of ‘Met welk speelgoed speel je het liefst?’

– Een lijstje van haar favoriete liedjes, spelletjes, boekjes, etc. op dat moment

– Een tekening of een zelfportret

– foto’s

– Afdrukken van haar handjes

– Een opsomming van dingen die haar echt tot Amélie maken, haar eigenaardigheidjes zeg maar

– Een lijstje van haar favoriete eten

– Een brief van Sinterklaas

– De tekst van het slaapliedje dat ik altijd voor haar zing

img_1726

img_1735

Ik ben heel blij met het uiteindelijke resultaat. Te meer omdat Amélie graag in het schriftje kijkt en als ik er uit voorlees zit ze de hele tijd te giechelen. “Ik ben toch zottekes hé mama” zegt ze dan vaak :-).  Het is verre van perfect want ik heb vaak heel slordig geschreven en altijd met een eenvoudige balpen. Maar weldra zijn alle pagina’s volgeschreven en kan ik weer aan een nieuw schrift beginnen 🙂

Ik heb me alvast voorgenomen om nog eens met zo’n goede ouderwetse vulpen te gaan schrijven in plaats van met een balpen. Elke maand kan ik misschien in een ander lettertype opschrijven, met versiering en al erbij. Nu handlettering weer helemaal hip is zijn er boekjes met mooie voorbeelden en tutorials te over. En die collectie washi tape gaat ook nog wel van pas komen.

img_1737

img_1730img_1733

Voor wat de inhoud van de volgende boekjes betreft heb ik al wel wat ideetjes. Naarmate ze ouder wordt kan ik bijvoorbeeld concretere vragen gaan stellen (wat wil je worden als je groot bent? Wat heb je gedroomd? Als je kon toveren waarin zou je mama/papa dan veranderen?). Misschien maak ik wel een boek per schooljaar zodat ik er ineens ook haar tekeningen in kan plakken die ze op school maakt? Of schrijf ik de recepten op van haar favoriete gerechten zodat ze die later zelf kan maken of er herinneringen aan kan ophalen (’t is natuurlijk niet gezegd dat ze graag gaat koken). En als ze groot genoeg is kan ze zelf mee helpen aan haar boek of schrift.

Hoe lang ik het precies nog ga volhouden weet ik natuurlijk nog niet. Het zou leuk zijn moest Amélie het uiteindelijk van me overnemen en zelf haar boekjes beginnen maken. Maar voorlopig heb ik nog een hoofd vol ideeën en vooral veel goesting om nog een paar schriftjes vol te schrijven! 🙂 Wordt ongetwijfeld vervolgd…


X Karlien

img_1740

img_1724

Follow my blog with Bloglovin