Rik.

Ons tweede kindje, dat was een serieus avontuur! Al leek het in het begin wel allemaal goed te gaan. Rond 31 weken kreeg ik dan plots last van een tintelend gevoel in handen en benen dat steeds maar erger werd. Op een bepaald moment belandde ik dan op spoed. Zo’n zwangere vrouw die wat last heeft van hyperventilatie werd er eerst gezegd. Maar uiteindelijk moest ik dan toch blijven, en werd er het ene na het andere onderzoek uitgevoerd. Op de echo’s zagen ze ook dat de baby in die laatste weken niet voldoende gegroeid was.

Ik werd terug naar huis gestuurd, moest nog eens naar het ziekenhuis en het werd al snel duidelijk dat 40 weken zwangerschap geen haalbare kaart zou zijn. Terug in het ziekenhuis moest ik aan de monitor en plots werd er besloten om het kindje ter wereld te brengen en moest ik naar de operatiezaal voor een keizersnede. Op 32 weken werd kleine Rik geboren, 43 cm en 1,760 kg. Een petieterig meneertje die in de couveuse nog moest aansterken maar gelukkig wel kerngezond ter wereld kwam.

img_1524

Zijn komst hadden we ons wel lichtelijk anders voorgesteld. En een paar dagen later kreeg ik dan van de dokter te horen waarom er zoveel testen waren uitgevoerd. Littekenweefsel in mijn hersenen wees erop dat ik MS had. Blijkbaar al een hele tijd maar tot dan had ik nog nooit een ernstige aanval gehad. Dat was schrikken voor iedereen en het duurde wel een tijdje voor we van het nieuws bekomen waren.

Gelukkig toonde Rik dat hij een echte overwinnaar was. Zijn gewicht steeg gradueel en na een paar weken werd hij zelfs overgeplaatst naar een ziekenhuis dichter bij huis. Door zijn plotse komst en mijn handen die tijdelijk niet wilden meewerken kon ik het geplande geboortekaartje niet uitvoeren. Ik had een heel kaartje getekend rond een matroosje en dacht aan plak tattoos met ankers voor de kindjes en flesjes rum voor de volwassenen. Maar daar kwam dus door omstandigheden niets van in huis. Helemaal niet leuk! Want als je geboortekaartjes ontwerpt wil je voor je eigen kind toch een superontwerp maken. Lichtelijk gefrustreerd besloot ik het dan maar eenvoudig te houden. Rik. Meer is het eigenlijk niet.

rik1

Ik koos voor een langwerpig kaartje met afgeronde hoeken en een leuk grafisch lettertype. En een gekleurd puntje erbij dat ik ook liet terug komen in de suikerbonen. Een sluitsticker voor op de envelop en klaar!

Als presentje voor de volwassenen waren er zoals het hoort suikerbonen; witte bonen en één gele boon. En kleine cactusjes in terracotta potjes die we wit gespoten hadden. Een onverwoestbare plant voor een stoer meneertje. Pieter heeft er trouwens een hele collectie van, in alle soorten en maten dus het leek ons wel passend cadeautje. Met veel liefde en zorgen kan zo’n cactus een serieuze plant worden. Ten slotte had ik nog kleine witte doosjes voorzien met kleine smarties voor de kindjes.

rik

En een passend rekje erbij …

img_1518img_1520

Deze foto’s werden bijna een jaar geleden genomen want binnenkort wordt Rikje al één jaar! Grote feest dus! Want buiten wat gesnotter en gehoest dat hij oploopt in de crèche gaat het heel goed met hem. Ook al was het een hobbelig parcours, we hebben er een goedlachse broer bij voor Jill. Eentje die niet kon wachten om de wereld te ontdekken 🙂

X Sofie

Follow my blog with Bloglovin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s